Jak wiadomo, za przyczynę powolnej, niezbyt godnej śmierci człowieczeństwa w jego dotychczasowym rozumieniu, Stanisław Ignacy Witkiewicz uznawał zmielenie […]
Antoni Winch
adiunkt w Instytucie Sztuki PAN, autor książki „Dramat ciemnych gier. Teatr absurdu pre-postczłowieka”. Publikował w „Dialogu”, „Pamiętniku Teatralnym”, „Teatrze”, „Scenie” oraz piśmie „Witkacy! Czyste dusze w niemytej formie”. Dramatopisarz i scenarzysta. Laureat nagrody za najlepszy oryginalny scenariusz słuchowiska radiowego XVI Festiwalu „Dwa Teatry. Sopot 2016” za scenariusz „Zagwazdrane żyćko. Rzecz o zakopiańskiej miłości”. Laureat Grand Prix XVIII Festiwalu „Dwa Teatry. Sopot 2018” jako współautor, obok Dariusza Błaszczyka, scenariusza słuchowiska „Ordonka”. Ur. 1986.
Felietony
Antoni Winch / O NIEDOGODNOŚCI NARODZIN NA SZCZYTACH ROZPACZY HANOCHA LEVINA
Życie jest tyleż ulubionym tematem rozważań bohaterów dramatów Hanocha Levina, co jednym z dwóch najbardziej przez nich znienawidzonych […]
Antoni Winch / STOŻKOWATE JAJA SŁAWOMIRA MROŻKA
Mrożek pierwsze ze swoich stożkowatych jaj ujawnił już na początku kariery dramatopisarskiej, w Indyku. Było ono owocem mezaliansu […]
Antoni Winch / GENIUSZ I INNI BYSTRZACY
Jak zapewne trudno było nie zauważyć, rozważania zawarte w niniejszym cyklu koncentrowały się do tej pory na postaci […]
Antoni Winch / BLAGA
Jak pamiętamy Paul Johnson interesował się dziećmi Jeana-Jacquesa Rousseau bardziej od ich ojca. Jean-Jacques był atoli dla Brytyjczyka […]
Antoni Winch / NA ZACHODZIE BEZ ZMIAN
W Temple program wychowawczy Jana Jakuba Rousseau wypróbowano na skórze Ludwika Karola, dowodząc bezsprzecznie, że rewolucji zjada nie […]
Antoni Winch / JAN JAKUB WYCHOWUJE DZIECI
Na Île de Saint-Pierre, położonej na jeziorze Bienne w zachodniej Szwajcarii, Jean-Jacques Rousseau spędził kilka tygodni września i […]
Antoni Winch / OSTATNIE OSTATNIE SŁOWO LISA: WIERZĘ
Siedząc któryś dzień przy coraz bardziej cuchnącym ścierwie, nie odczuwając już głodu, niknąc w oczach, gdybym czyjeś oczy […]
Antoni Winch / DRUGIE OSTATNIE SŁOWO LISA, W KTÓRYM NIC NIE MÓWI, BO NIE ŻYJE: „PIĘKNA, ŻEGNAJ”
Nie chciałem zabić Lisa. Mimo to strzeliłem. A raczej to on strzelił – myśliwy, w którego się wcieliłem, […]
Antoni Winch / PIERWSZE OSTATNIE SŁOWO LISA: „LIS W KORPO”
Jestem urzędnikiem Ministerstwa Środowiska Naturalnego i Nie. Jako że byłem w DUPiE – Departamencie Uregulowań Populacji i Ekologii […]
Antoni Winch / SZCZERBATY LIS
W kurniku noc jak co dzień. Kury chrapią na grzędach, chrapie też strażnik ich i obrońca, Kogut. Wykluł […]
Antoni Winch / OLBRZYM POSĘP
Miał na imię Posęp i był olbrzymem. Nie jakimś bardzo dużym. Takim, wielkości wiatraka. Lis spotykał go na […]