W przededniu premiery operowej reżyserzy zwykle udzielają wywiadów radiowych i telewizyjnych, a na konferencjach prasowych długo i kwieciście […]

ur. w 1939 r. w Warszawie. Aktorka Teatru na Tarczyńskiej (1955-1956). Wykładowca na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina, od 2002 na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Od 1965 krytyk muzyczny i publicystka specjalistycznych pism muzycznych i teatralnych („Ruch Muzyczny”, „Teatr”, „Dialog”, „Wychowanie muzyczne w szkole”, i in.), komentatorka koncertów. Dr hab. nauk humanistycznych w zakresie historii teatru – doktorat (1988) w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk, habilitacja tamże (1998); od 1985 pracownica i współpracownica IS PAN, 2003-2006 członek Rady Naukowej Instytutu, kierowniczka grantów. Koordynatorka ds. digitalizacji archiwaliów operowych w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej (2012-2014).
Badaczka dziejów polskiej kultury muzycznej, życia operowego i biografii artystów.
Ważniejsze książki: „Zaproszenie do muzyki” (Warszawa 1973, 1987); „Szymanowski w teatrze” (Warszawa 1992); „Kronika teatrów muzycznych PRL” (Poznań 2003); „Za kurtyną lat. Polskie teatry operowe i operetkowe 1918-1939” (Kraków 2008); „Marcella Sembrich-Kochańska. Życie i śpiew” (Warszawa 2008) / edycja albumowa (współautor: Juliusz Multarzyński) „Marcella Sembrich-Kochańska. Artystka świata” (Warszawa 2016); „Jerzy Semkow. Magia batuty” (Łódź 2014); „Uwikłana w historię. Opera w Teatrze Wielkim w Warszawie” (Warszawa, 2015); „Ludzie teatru. Na scenie i na zapleczu” (Warszawa 2015)
W przededniu premiery operowej reżyserzy zwykle udzielają wywiadów radiowych i telewizyjnych, a na konferencjach prasowych długo i kwieciście […]

Nastolatek pierwszy raz w życiu poszedł z mamą do opery i siedział jak na torturach – do chwili, […]











Większość fanatyków sztuki opery uważa, że najważniejszy w niej jest śpiew i tenorzy strzelający wysokie „c”. Tak, tenorzy […]











Polityka towarzyszyła operze od dnia jej narodzin. A był to 6 października 1600 roku, gdy we Florencji, w […]











Braterstwo tańca i śpiewu sięga daleko wstecz. W średniowiecznych misteriach, kiedy pojawiały się anioły, najczęściej śpiewały, lecz kiedy […]











Oczywiście, Jerozolima wyzwolona. Ten epos Torquata Tassa z 1584 roku, Gerusalemme liberata, stanowi świadectwo sztuki nieodzownej w życiu […]











Młody człowiek. Inteligentny, kulturalny. Z talentem do technicznych innowacji. Kocha przyrodę. W operze nigdy nie był. Z czym […]











Któż taki znał się świetnie na operze przed dwustu laty? Wojciech Bogusławski (1757-1829) – aktor, śpiewak, dyrektor teatru, […]











Opera uważana jest za sztukę absolutnie umowną. Racjonaliści niewrażliwi na jej piękno drwią, że przecież w życiu nikt […]











Dzieła sztuk słowa: literatury i teatru oraz pochodnych: pieśni i opery, powstają w języku, w jakim tworzy je […]










