Zawsze marzyłam o reżyserowaniu i graniu w teatrze. Po blisko dziesięciu latach pracy w Teatrze Adekwatnym w charakterze […]

absolwentka Polonistyki UW; studiów podyplomowych: Wiedza o teatrze KUL, Zarządzanie kulturą UJ; wykwalifikowana menadżerka kultury Europeen Diploma in Cultural Project Management Marcel Hicter Foundation, Bruksela; adeptka Teatru Adekwatnego w Warszawie (1982-1990); inicjatorka i dyrektor Artystyczno-Programowy Suwalskich Eksploracji Teatralnych SET’96-SET’2002 (międzynarodowego festiwalu teatrów alternatywnych), założycielka Teatru Efemerycznego i Fabryki Monodramów (1991-2019), reżyserka 75 amatorskich spektakli, animatorka społecznego i zawodowego ruchu kulturalnego, autorka i koordynatorka wielu międzynarodowych projektów kulturalnych i społecznych, m.in. międzynarodowych wymian młodzieżowych i prezentacji scenicznych; edukatorka unijnego Programu „Młodzież w Działaniu”, założycielka i prezes Stowarzyszenia Kulturalnego Teatr Efemeryczny, kierownik Działu Imprez w Domu Pracy Twórczej w Wigrach, instruktor teatralny (ROKiS, MDK, ZPPP); gł. instruktor ds. animacji i edukacji teatralnej (Suwalski Ośrodek Kultury), od maja 2019 – kierownik literacki Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku.
Zawsze marzyłam o reżyserowaniu i graniu w teatrze. Po blisko dziesięciu latach pracy w Teatrze Adekwatnym w charakterze […]

Napisanie wspomnienia o swoim rówieśniku, przyjacielu, jest trudniejsze niż wspominanie kogoś, kto odszedł, ale był dużo starszy i […]













Jolanta Hinc-Mackiewicz: Co Pana zainspirowało do napisania dramatu Kocham Cię, Skarbie? Marek Kochan: Filmy o lalkach Barbie. To […]













III Konferencja Ruchu Teatrów Amatorskich w Podlaskim Instytucie Kultury w Białymstoku przebiegła dla mnie pod znakiem kolejnego fascynującego […]













Moje ostatnie dwa tygodnie obfitowały w ogrom przeżyć teatralnych w Białymstoku. Zaczynały się latem i upałami, a zakończyły […]













Jolanta Hinc-Mackiewicz: Pańskim debiutem były Balladyna Juliusza Słowackiego oraz Zbrodnia i kara Fiodora Dostojewskiego w roku 2000 w […]













Przedstawienie zatytułowane Pelcia, czyli jak żyć, żeby nie odnieść sukcesu wywołało we mnie tyle pozytywnych wrażeń, że przełamało […]













Dzisiejszy mój felieton jest inspirowany kilkoma zdarzeniami podczas białostockich prezentacji spektakli przedstawianych przez ukraińskie, białoruskie i polsko-ukraińskie zespoły […]













Tymi słowami uraczył mnie mój mąż – zwykle pragmatyczny, racjonalnie myślący człowiek – po obejrzeniu przedstawienia Tańczyć Konrada […]













Kiedy myślę o teatrze tej wiosny, przez głowę przesuwają się mi się różne niekoherentne wypowiedzenia: „Wiosna, wiosna, Ach […]













Mimo potwornej wichury poprzedniej niedzieli wybraliśmy się z mężem samochodem w ryzykowny wypad do Warszawy do Teatru Dramatycznego […]













Jolanta Hinc-Mackiewicz: Bardzo się cieszę, że mogę z Tobą rozmawiać na temat Twojego dramatu Urodziny. Zawsze frapujące jest […]












